ruta 2

 

Over niet al te lange tijd is het weer zover: 10 april, de geboortedag van Samuel Hahnemann. Deze grondlegger van de klassieke homeopathie werd al in 1755 geboren, maar liefst 261 jaar geleden. Niet echt een bevlieging dus, die homeopathie. Maar waar gaat het nu eigenlijk over in de homeopathie? Daarom: een paar grondbeginselen op een rijtje …

Gelijksoortig

De jonge arts Samuel Hahnemann was een licht ontvlambaar en enigszins rechtlijnig mens, die zich ongelooflijk opwond over de tekortkomingen van de geneeskunde in zijn tijd. Naast heel veel aderlaten en een paar zwaar giftige medicijnen had die maar weinig instrumenten om zieke mensen te genezen.

Uit onvrede sloot hij al snel weer zijn praktijk en besloot zijn groeiende gezin te onderhouden met andere werkzaamheden. Eén daarvan was het vertalen van medische handboeken. Terwijl hij daarmee bezig was her-ontdekte hij in een geschrift over Kinabast (toentertijd gebruikt tegen malaria) een heel oud geneeskundig principe dat al stamde uit de Griekse oudheid. Het gaat hier om de natuurwet dat een stof die in een grote hoeveelheid ziekteverschijnselen veroorzaakt in een gezond mens, diezelfde ziektesymptomen bij zieken ook weer kan genezen in een kleine hoeveelheid. In de natuur, dus ook in een mens, is het nu eenmaal zo dat alles op alles gezet wordt om schade door een verstoring te herstellen, of dat nu lichamelijk of geestelijk is. Daarvoor worden de hulpbronnen van het zelfgenezend vermogen ingeschakeld. En dat heeft iedereen!

Dit wordt het gelijksoortigheidsbeginsel (similia principe)genoemd en is nog steeds de basis van de klassieke homeopathie

 

Proeven

De eigenzinnige, nieuwsgierige en wetenschappelijk ingestelde Hahnemann besloot dit eerst maar eens op zichzelf te gaan proberen.

En zo kwam het dat hij diverse stoffen op zichzelf testte en heel nauwgezet bij hield welke verschijnselen dat veroorzaakte. Geneesmiddelproeven dus. Langzamerhand werd de groep mensen die meedeed groter, en ook hun ervaringen werden vastgelegd. Nog steeds vinden proeven plaats en  nog steeds groeit daarmee de kennis over de middelen, ook over hoe ze in deze tijd werken. We doen dat alleen al lang niet meer in de onbewerkte vorm die Hahnemann gebruikte.

Alles wat wordt waargenomen tijdens geneesmiddelproeven wordt vastgelegd, onder andere in Materia Medica’s. Inmiddels zijn er duizenden middelen beschikbaar, onder andere gemaakt van planten, dieren of mineralen.

Hahnemann ontdekte dus allereerst dat het oer-oude principe nog steeds werkte. Na enige tijd heropende hij daarom zijn praktijk en baseerde zijn manier van werken op dit gelijksoortigheidsbeginsel.

 

Potenties

Hahnemann ontdekte echter nog iets: omdat het in een aantal gevallen toch wel bezwaarlijk was om giftige stoffen als Arsenicum en Zwavel aan patiënten te geven (er waren nogal wat ongewenste bijwerkingen …) verkleinde hij de doses. Daarmee verdwenen inderdaad de bijwerkingen, maar helaas ook de gewenste genezende werking. Ook daar had de vindingrijke Hahnemann echter een oplossing voor: hij verdunde de geneesmiddelen door de uitgangsstof op te lossen in alcohol. Alles in zorgvuldig vastgestelde verhoudingen.

En daar voegde hij nog een stap aan toe: hij schudde de vloeistof, soms 10 keer, soms 100 keer en soms nog vaker. Waarom hij precies hiervoor koos, is een raadsel. Maar het werkte wel: de bijwerkingen verdwenen en de genezende werking keerde terug. De geneesmiddelen waren krachtiger geworden, schreef hij. Vandaar dat hij sprak over gepotentieerde middelen. Nog steeds werken klassiek homeopaten met middelen die bereid zijn volgens zijn principes: de potenties. Soms hoog, soms laag, dat kan heel wisselend zijn.

 

Tenslotte: in de praktijk

Een klassiek homeopaat gaat uitgebreid met je in gesprek, op zoek naar het begin … de basis van de verstoring in het evenwicht waardoor klachten zijn ontstaan. Die eerste verstoring heeft vaak een soort domino-effect in gang gezet. En als er één steentje valt, is de kans groot dat er meerdere achteraan vallen. Om het verband tussen de verschillende vallende steentjes te vinden, vraagt de homeopaat je soms het hemd van het lijf. Meestal alleen figuurlijk, wees gerust.

Als het verhaal duidelijk wordt, geeft dat vaak al veel opluchting. Om vervolgens de steentjes weer rechtop te zetten zodat het zelf-genezende vermogen weer actief kan worden, gebruikt de homeopaat verdunde en geschudde middelen. Welk middel dat precies is, hangt af van het individuele verhaal achter de mens en zijn of haar ziekte. Maatwerk dus!

 

 

 

"What if you were willing to offer what you truly have to offer to the world, that you have never been willing to be?."

- Gary Douglas -

Gary Douglas
Diverse_logo nvkh